- Zamknij się! - wyrwałam się. - Nie wejdę na marnego kuca. - prychnęłam w stronę klaczy. - Zostaw mnie w spokoju wiedźmo. Mam ciebie dosyć. - wrzasnęłam. - Daj mi święty spokój. - mruknęłam. - Zapamiętaj moje słowa: Z moich poddanych wycisnę ostatni grosz, a jeśli ktokolwiek zechce się sprzeciwić mi, skąpie się wkrótce we własnej krwi! - zaśpiewałam i odeszłam kawałek od Erse.
(Erste?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz